DENTYSTA RADZI: Diastema – wada czy zaleta?

Data dodania: 2018-12-13

Czy widoczna przerwa między górnymi "jedynkami", fachowo zwana diastemą, jest tak naprawdę wadą czy zaletą? Wątpliwości na ten temat rozwiewa nasz ekspert - lekarz stomatolog Wojciech Sucheta, który mówi o powodach powstawania diastemy oraz jej wpływie na nasze uzębienie.

Skąd się bierze?

Diastema to nie tylko charakterystyczna przerwa między zębami. Może ona wpływać na  poważne problemy w uzębieniu. Powstawać może na skutek niedopasowania rozmiaru zębów do rozmiaru szczęki. To z kolei prowadzić może do bardzo poważnej choroby okluzyjnej, której konsekwencją są bóle mięśni twarzy, szyi czy głowy, jak również starcia zębów. Przyczyną diastemy może być także przerost wędzidełka wargi górnej. Jest to fragment tkanki, który znajduje się pomiędzy górną wargą, a dziąsłem. Jej nadmiar powoduje rozstąpienie się jedynek i wdarcie się tkanki pomiędzy zęby. Przyczyną diastem może być także niewłaściwy kształt kości szczęki lub jej niewłaściwe nachylenie. Diastemę możemy także sami „wytworzyć” np. poprzez częste zagryzanie dolnej wargi lub poprzez notoryczne wpychanie języka pomiędzy zęby. Ten ostatni nawyk może przyczynić się także do ich wysunięcia. Przyczyną powstawania diastem są także ubytki próchnicowe.

Co nam grozi?

Stomatolodzy przyjmują, że należy leczyć przerwę między zębami, której szerokość przekracza 2 mm i nie maleje po wyrżnięciu się wszystkich czterech stałych siekaczy i kłów. Zbyt szeroka przyczynia się bowiem do poważnych problemów, takich jak:

  • wady wymowy – ponieważ język i powietrze „uciekają” przez szeroką szparę między zębami, może pojawić się nieprawidłowa artykulacja głosek, seplenienie
  • wady zgryzu i wynikające z nich kłopoty ze stawami skroniowo-żuchwowymi (choroba okluzyjna)
  • choroby przyzębia

Jak zmniejszyć lub zlikwidować diastemę?

Likwidacja w jeden dzień (możliwa podczas jednej wizyty u stomatologa) to bonding, czyli nadbudowa korony zębów z wykorzystaniem kompozytowych żywic. W przypadku bondingu kompozyt nakładany jest na uprzednio lekko nadtrawioną powierzchnię zęba i kształtowany ręcznie przez dentystę. Jest to zabieg, który w sposób estetyczny i bez poważnej ingerencji w tkanki zęba zmniejsza lub całkiem likwiduje szerokość diastemy. Trwałość efektu zależy od trwałości kompozytu i higieny pacjenta. Materiały kompozytowe w długiej perspektywie są podatne na przebarwienia, a więc niewskazane np. u palaczy.

Likwidacja za pomocą licówek ( możliwa w podczas dwóch/trzech wizyt) Licówki zwykle wykonywane są z porcelany i nakładane przez lekarza na odpowiednio przygotowane wcześniej szkliwo zęba. Jest to rozwiązanie najbardziej estetyczne i trwałe. Są one również mniej podatne na przebarwienia.

Długoterminowa likwidacja diastemy – mówimy tu o metodzie chirurgicznej i ortodontycznej.  Interwencja chirurgiczna polega na wycięciu przerośniętych tkanek wędzidełka wargi górnej (frenektomia) lub jego podcięciu (frenotomia), albo – u dzieci starszych – na wykonaniu frenuloplastyki. W efekcie w tkankach powstaje nowy rozkład sił, który – wspomagany następnie leczeniem ortodontycznym – skutkuje zamykaniem się diastemy. Leczenie ortodontyczne może być wykorzystane do likwidacji diastemy także w przypadku, kiedy chirurgia wędzidełka nie jest konieczna, natomiast potrzebne jest przesunięcie zębów i wyrównanie ich ułożenia w łuku zębowym.

Każdy przypadek powinien być wnikliwie przebadany przez specjalistę, a metoda leczenia indywidualnie dostosowana do potrzeb zdrowotnych i estetycznych pacjenta.

Autor: Wojciech Sucheta 

Absolwent Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Główne zainteresowania w stomatologii to protetyka stomatologiczna, stomatologia estetyczna i choroba okluzyjna. Są to dziedziny, w których ciągle poszerza swoje horyzonty na kursach i szkoleniach. Praca z ludźmi sprawia mu dużą radość, a jego priorytetem jest kompleksowe i indywidualne podejście do każdego pacjenta.

Podziel się na:

Najpopularniejsze: