Sekundy, które ratują życie… Gdy Twoje dziecko się zakrztusi.

Data dodania: 2018-12-10

Nasze dzieci są najważniejsze! Dbamy o nie, pielęgnujemy, staramy się, aby wyrosły na silnych, odważnych i inteligentnych ludzi. Są jednak chwilę - dosłownie sekundy - które potrafią zaważyć na całym przyszłym życiu naszych pociech. Są to tak zwane „stany nagłe”, czyli sytuacje realnego zagrożenia życia, w czasie których w zaledwie kilka minut może dojść do trwałego kalectwa, a nawet śmierci. To od Nas będzie zależało, czy prawidłowo udzielimy pierwszej pomocy zwiększając szanse na wyjście z opresji bez szwanku.

Jednym z najczęstszych „stanów nagłych” jest zakrztuszenie. U dzieci do takiej sytuacji może dojść niespodziewanie w trakcie karmienia mlekiem, wprowadzania nowych pokarmów stałych lub w trakcie zabawy, kiedy dziecko poznaje świat za pomocą zmysłów, wkładając różne przedmioty do buzi.

Jakie są objawy zakrztuszenia?

W momencie zakrztuszenia dochodzi do całkowitej lub częściowej niedrożności dróg oddechowych. Pierwszym objawem jest silny, uporczywy, duszący kaszel – to odruch obronny organizmu, który często niestety nie przynosi poprawy. Gdy ciało obce coraz bardziej zamyka drogi oddechowe pojawia się świszczący oddech, trudności ze złapaniem powietrza, bezgłos, co w konsekwencji prowadzi do niedotlenienia i utraty przytomności przez dziecko.

Tu liczy się czas!

Im szybciej rozpoczniemy właściwe działanie, tym większe szanse na wyjście z tej niebezpiecznej sytuacji bez przykrych konsekwencji.

Wezwij pomoc – pogotowie ratunkowe: 999 lub 112

Nie bój się rozmowy z dyspozytorem medycznym – on jest po to, żeby Ci pomóc! Postaraj się opanować, szczegółowo opisz sytuację i słuchaj co do Ciebie mówi. Otrzymasz konkretne wskazówki co dalej masz zrobić.

 

Dzieci poniżej 1. roku życia

  • Jeśli niemowlę kaszle efektywnie – obserwuj go, w tym momencie dodatkowe działania są zbędne.
  • Jeśli niemowlę NIE KASZLE lub kaszel jest nieefektywny – DZIAŁAJ:

 

KROK 1

5 uderzeń w okolicę między łopatkową

KROK 2

5 uciśnięć klatki piersiowej

1.      Ułóż dziecko głową w dół na swoim przedramieniu;

2.      Chwyć kciukiem i palcem za żuchwę, nie za szyję;

3.      Wykonaj 5 energicznych uderzeń nadgarstkiem drugiej ręki w okolicę między łopatkową;

4.      Sprawdź po każdym uderzeniu, czy ciało obce zostało usunięte;

1.      Obróć niemowlę na wznak głową skierowaną w dół na swoim przedramieniu i obejmij ręką jego potylicę;

2.      Wyznacz miejsce jak do uciskania klatki piersiowej: dolna połowa mostka, około jeden palec powyżej dolnego końca mostka;

3.      Wykonaj 5 uciśnięć klatki piersiowej, podobnie jak przy uciskaniu klatki piersiowej; wykonuj je wolniej, ale bardziej energicznie;

   

Kontynuuj naprzemiennie KROK 1 i KROK 2 do czasu usunięcia ciała obcego lub przyjazdu karetki pogotowia


Dzieci powyżej 1. roku życia

  • Jeśli dziecko kaszle i może oddychać – zachęcaj go do kaszlu i obserwuj
  • Jeśli dziecko nie kaszle lub kaszle nieefektywnie – DZIAŁAJ:

 

KROK 1

5 uderzeń w okolicę między łopatkową

KROK 2

5 uciśnięć nadbrzusza

1.      Stań z boku i nieco z tyłu za poszkodowanym dzieckiem;

2.      Podłóż jedną dłoń pod mostek dziecka, pochyl je do przodu;

3.      Wykonaj 5 energicznych uderzeń nadgarstkiem w okolicę między łopatkową;

4.      Po każdym uderzeniu sprawdź, czy ciało obce zostało usunięte;

1.      Stań za dzieckiem, obejmij je ramionami na wysokości nadbrzusza;

2.      Pochyl dziecko do przodu;

3.      Zaciśnij pięść i umieść ją pomiędzy pępkiem, a żebrami (wyrostkiem mieczykowatym);

4.      Drugą ręką obejmij swoją zaciśniętą pięść i silnie pociągnij do wewnątrz i ku górze;

5.      Powtórz tę czynność do 5 razy sprawdzając, czy ciało obce zostało usunięte;

   

Kontynuuj naprzemiennie KROK 1 i KROK 2 do czasu usunięcia ciała obcego lub przyjazdu karetki pogotowia

 

Jeśli w którymkolwiek momencie dziecko straciło przytomność i nie oddycha -> ROZPOCZNIJ REANIMACJĘ!

Autror: Lek. Łukasz Grzywacz

Absolwent  Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracuje w myśl zasady, iż rolą lekarza jest utrzymywanie pacjenta w zdrowiu. Kluczem jest tu wiedza, prewencja oraz dobre i wczesne rozpoznanie, które zapewniają dziecku prawidłowy rozwój, a rodzicom komfort. W swojej pracy kładzie duży nacisk na współpracę z rodzicami, jako tymi, którzy najlepiej znają swoje dziecko i jako pierwsi mogą rozpoznać wczesne symptomy i szybko zadziałać. Kiedy już jednak dziecko zachoruje i konieczna jest interwencja medyczna, poszukuje przyczyny w sposób przekrojowy i proponuje terapię zapewniającą możliwość szybkiego powrotu do zdrowia w bezpieczny sposób. 

Podziel się na:

Najpopularniejsze: