Od A do Z o AZS, czyli o atopowym zapaleniu skóry

Data dodania: 2017-08-04

AZS jest jednym z tych schorzeń, które zalicza się do atopowych chorób skóry. Przyczyną wystąpienia tej przypadłości są nasze geny, a konkretnie – genetycznie uwarunkowana reakcja, która polega na niewłaściwej odpowiedzi immunologicznej na niewielkie dawki antygenu. W rezultacie, dochodzi do nadmiernej produkcji przeciwciał IgE, skierowanych przeciwko różnym alergenom.

Podstawowe informacje o atopii

W dzisiejszych czasach AZS, niegdyś nazywane świerzbiączką, jest powszechnie uznawane za jedno ze schorzeń cywilizacyjnych, które występują głównie w krajach rozwiniętych i uprzemysłowionych. Natomiast czynnikami wpływającymi na zaostrzenie objawów atopii są przede wszystkim alergeny: pokarmowe, pyłkowe, bakteryjne. Osoby cierpiące na AZS wykazują również symptomy chorobowe w momencie kontaktu z substancjami, które powszechnie występują w środowisku (niegroźnymi dla ludzi zdrowych). Co więcej, do spotęgowania reakcji alergicznych może się przyczynić nawet stres.

AZS cechuje się przede wszystkim grudkowo-wysiękowymi zmianami, intensywnym świądem, nadmierną suchością i szorstkością skóry oraz lichenizacją. Niestety, ta trudna do wyleczenia, uciążliwa i przewlekła choroba nie została jeszcze do końca zbadana. Wiadomo jedynie, że skóra sama w sobie jest elementem wielu reakcji autoimmunologicznych, przez co odpowiada za ochronę przed działaniem szkodliwych czynników środowiskowych. Ponadto, wiedza społeczna na temat zmian atopowych także jest niewielka. Ludzie często uważają, iż takie schorzenia mogą być zaraźliwe, co jest oczywiście myśleniem skrajnie błędnym. I często doprowadza ono do tego, że osoby cierpiące na AZS ograniczają swoją aktywność – zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym.

Różne typy atopowego zapalenia skóry

Głównymi objawami AZS są świąd, nawrotowe i przewlekłe stany choroby, a także suchość i szorstkość skóry. W przypadku zapalenia atopowego wyróżnia się dwie fazy kliniczne: typ wypryskowy oraz liszajowaty. Pierwszy występuje przede wszystkim u niemowląt i małych dzieci. Charakteryzuje się licznymi zmianami, zlokalizowanymi głównie w okolicach twarzy. Niekiedy również inne części ciała są pokryte wypryskami. Z kolei typ liszajowaty może się pojawić zarówno u osób młodszych, jak i dorosłych. Zmiany skórne występują wtedy najczęściej na dołach łokciowych oraz podkolanowych. W niektórych przypadkach dochodzi też do zjawiska erytrodemii. W takich okolicznościach zakażenie obejmuje znacznie więcej, bo ponad 50% powierzchni skóry osoby chorej na AZS.

Powszechnie przyjmuje się, że typową cechą atopowego zapalenia skóry jest brak występowania zmian w środkowej części twarzy oraz na czubku nosa. To tak zwany objaw Yamamoto. Co więcej, zwłaszcza w przypadku małych dzieci nie należy ignorować faktu, że chorobie towarzyszy intensywny świąd. Skutki drapania zmian skórnych mogą okazać się fatalne.

Leczenie zmian wywoływanych przez AZS

U pacjentów z AZS podstawową metodą leczenia są częste zabiegi o charakterze pielęgnacyjnym, które mają za zadanie natłuszczać skórę. Ważne jest też to, aby chory w ciągu kilku minut od zakończenia kąpieli używał odpowiednich emolientów. Co więcej, często konieczne okazuje się całkowite zrezygnowanie z noszenia odzieży, która została wykonana z wełny. Spora grupa osób cierpiących na AZS wykazuje dużą wrażliwość na wspomniane ubrania. Podobną ostrożność warto zachować w przypadku prania odzieży. Najlepiej używać do tego preparatów hipoalergicznych, a wyprane ubrania za każdym razem odpowiednio wypłukać.

Wśród metod leczenia atopowego zapalania skóry wyróżnia się też terapię mikrobiologiczną. Opiera się ona na uregulowaniu pH jelit, eliminacji drobnoustrojów oraz balansu symbiotycznego. Ponadto, nie należy bagatelizować tego, że chorzy na AZS mogą mieć cykliczne stany pogorszenia nastroju (nawet o ostrym przebiegu). Problemy skórne bywają więc często przyczyną silnych zaburzeń psychicznych. W związku z tym, zaleca się, aby pacjent, oprócz kontaktów z dermatologiem czy alergologiem, odbywał wizyty u psychologa lub psychiatry. Ponadto, dobre rezultaty daje zastosowanie fototerapii. Polega ona na naświetlaniu promieniami ultrafioletowymi, które mają działanie immunosupresyjne.

Kolejnym sposobem zwalczania atopowego zapalenia skóry jest terapia farmakologiczna. W jej ramach podaje się przede wszystkim leki immunosupresyjne, które przyczyniają się do zmniejszenia reakcji układu odpornościowego na różne alergeny. Metodą stosunkowo nową, skuteczną szczególnie u dzieci, jest stosowanie probiotyków. Trzecią, powszechnie używaną grupą leków, które łagodzą objawy AZS, są kortykosterydy. Medykamenty te nie tylko zatrzymują ogniska zapalne, ale także poprawiają stan układu immunologicznego. Dzięki kortykosterydom organizm prawidłowo reaguje na czynniki wywołujące alergię.

Przy leczeniu AZS można się również spotkać z podawaniem leków antyhistaminowych. Trzeba jednak zaznaczyć, iż dają one jedynie marginalne efekty, w postaci złagodzenia negatywnych efektów alergii sezonowych. Oprócz powyższych terapii, współcześnie stosuje się także metody domowe, np. kąpiele z dodatkiem płatków owsianych, siemienia lnianego lub krochmalu.

Autorka: Angelika Połaska, kosmetolog Qclinique.

 

Podziel się na:

Komentarze:



Najpopularniejsze:


JESIENNY MAGAZYN

NUMERY ARCHIWALNE


GDZIE NA SPACER Z DZIECKIEM?

 

ZOBACZ ON-LINE